Gwyliau yn Gogland

Blog, a dy ddarllenwyr, mae'n flin gen i na chafoch rybydd am fy ail holiday haf hyn.

Dwi newydd dychwelyd o holiday i Gogland, i Griccerth. Fi, Mam, Anti-B a Mamgu.

Diwrnod 1
Fe roedd hi'n sefyllfa gyfarwydd, 4 aelod o'r teulu yn squashed mewn Ford Focus llawn sandwiches. Mam yn gyrru, Anti-Bionic yn y blaen, Mamgu 10 a finnau yn y sedd gefn. Fe roedd Nhad yn cymryd y mick.
"Byddwch chi'n byta sandwiches nawr... a fydd y backseat navigator yn dilyn y ffordd ar y map gyda'i bys!"
Wrth gwrs, "Ond dwi'n gwbod y ffordd i Griccerth!" mynnodd Mam.

Fe roeddwn i yn fy myd bach fy hun, diolch i'r Ipod. Ond fe stopion ni yn Aberystwyth i fwyta picnic Mamgu yn y car (brechdanau salmon, neu brechdanau caws a tomato?!). Ac yn weddol gloi, trodd y sgwrs i beth oedd TSV y diwrnod ar QV fflipin C. Fe fydde Nhad wedi bod yn chwerthin ar mhen i, druan bach o fi.

Cawsom stop yn Corris, yn y ganolfan fach grefftau yno am toilet stop, a welodd Mam a finnau bwrdd nodiadau allan o gorcs o foteli gwyn.
"Gallet ti 'neud na," dwedodd Mam.
Shruggan nes i.
"Fydde eisie glue gun arna i."
"Ga i glue gun i ti."
Dwi wastod wedi eisiau glue gun.

Fe roedden yn teithio'n bellach i fyny'r wlad, a fe roedd y tir yn fwy mynyddog a'r caeau wedi eu amlinellu gan welydd cerrig yn hytrach na ffensys. Fe dorrodd Mamgu ar draws y Sugababes er mwyn dweud hyn wrthaf.

Fe benderfynon ni fynd i Cwmnantcol, i weld capel Salem. Os ydych bys chi ar y pyls pan mae'n dod i celfyddyd Cymraeg, fe fyddwch yn ymwybodol o'r llun enwog o'r fenyw yng nghapel Salem. Ond roedd yn rhaid i ni deithio ar lonydd cul dros y mynyddoedd er mwyn gwneud. Wel, fe ddechreuodd y dair arall banico, a stopon ni'r unig gerbyd arall welon ni a gofyn os oeddwn yn mynd y ffordd iawn. Oeddwn, yn ol y fe - doeddwn i ddim really yn canolbwyntio ar ei ateb e though, roedd ganddo sticer ar ochor ei jeep yn dweud "Fat People Are Hard To Kidnap", felly chwerthin yn dawel yn y cefn roeddwn i!

Dwi'n hoffi lonydd cul, cefn gwlad. Rhowch i mi lon gul heb le i ddau gerbyd basio ei gilydd dros heol dair lon a rowndabowt unrhyw ddydd. Dwi'm yn deall pam fod yr hewlydd yma'n drysu dyn y dre. Fe fydd y motorway yn hunllef i fi pan fyddai'n dechrau gyrru. Gadwch fy yn lonydd cefn gwlad, gyda'r caeau gwyrdd yn fy amgylchynu, yng nghanol swn y da a'r defaid yn brefu. Fe fuodd rhaid i mi neidio allan o'r car bob hyn a hyn i agor iete oedd yn bloco'r hewl. Allan a fi, i ganol yr hen Gymru gwledig - wrth agosoi am Cwmnantcol, fe roeddwn yn gweld y ffermdai cerrig, a oedd yn amlwg yn ffermio defaid ar y mynyddoedd.

Cyrrhaeddon gapel Salem, o'r diwedd. A tu allan yn ein croesawu ni, roedd sboner newydd Mamgu - roedd e'n syth yn weddol ffond ohoni. Gwallt gwyn, cyrn ar ei ben... na, dim dyn od oedd e! Ond gafar! Fe alwon ni fe'n Billy.

A felly gyrrhaeddon Criccerth ar ddiwrnod cyntaf ein gwyliau, a bwytaon mewn bwyty fan 'na. A sylweddolodd Mam fod yna lot o siopau antiques yna... damia'r gath.

Diwrnod 2
Fe roedd hi wedi bod yn ddiwrnod eithaf neis y diwrnod cynt, ond ar y dydd Llun, fe roedd yr haul wedi penderfynu cuddio tu ol i'r cymylau. Fe roedd hi'n sych, ond doedd dim byd neis amdani.

I ddefnyddio geiriau Mam, fe roedd Criccerth yn "le bach digon dymunol". Er, roedd hi wedi cael pedair lustre jug arall o 'na, felly fydde hi'n dweud yna.

Ar ol brecwast (ges i sosej, bacwn a scrambled eggs, gan fod y bolgwns wedi cael Full Breakfasts - a stryglo i fyta hwnna naethon nhw! :P), fe aethom straight i'r ffair antiques yn y neuadd. Lustre jug No 1 a No 2. A fe ges i bag vintage (o'r 1960s yn ol y label) coch, a oedd yn lovely am £7. Ar ol y ffair, i'r siopau oedd yn y dre, a dyna Mam yn cael y lustres eraill.

Off a ni wedyn i ymweld a Amgueddfa David Lloyd George. Fe aethom i weld ei fedd e gyntaf, a wedyn i'r amgueddfa. Roedd e'n eithaf diddorol, er fod Anti-B a finnau wedi cwympo mas y nosweth cynt pa ryfel byd roedd Lloyd George yn brif weinidog drwyddo (fi oedd yn iawn - yr un cyntaf. Winston Churchill a Neville rhywbeth oedd yn brif weinedogion yn ystod yr ail rhyfel byd). Roedd y bedd yn goffa enfawr ger yr afon - fe roedd rhaid ei fod e'n foi mowr i gael bedd mor fowr!

Wedyn, aethom o olwg hagwrch cynnydd, ar wyneb trist y gwaith, i bro rhwng mor a mynydd, heb arni staen na chraith, ond lle bu'r arad ar y ffridd, yn rhwygo'r gwanwyn per o'r pridd. Fe roeddwn draw o ymryson ynfyd, a chwerw'r newyddfyd blin... oeddwn, fe roeddwn ni yn y Lon Goed. Yn hafan naturiol R. Williams Parry (y boi oedd yn ffasanated da fflipin cadno), gerddodd Mam a finnau fraich yn fraich - gan adael Mamgu i gerdded yn hamddenol braf, a Anti-B i dynnu llunie non stop gyda'i chamera bach hi) a adrodd Eifionydd.

Fe aethom wedyn i Abersoch... soch soch, a fe fytes i llond pecyn o chips, fel mochyn bach! Soch soch.

A wedyn i Borthmadog am Indians i swper. Passage To India! Roeddwn dal yn Gogland really, ond fe roedd y bwyd yn neis iawn. Ges i chicken tikka korma a oedd yn ffein iawn. Am ryw reswm though, mae waiters bwytai Indians yn fy hoffi i. Dwi wastod yn bennu lan gyda choclates extra gyda'r bill, neu a losin o ryw fath, a doedd neithiwr ddim gwahanol. Cadwes i nhw i Nhad though, gan 1. roedden nhw'n mint chocolates a dwi'm yn keen ar mint, a 2. roedd "Indian Cuisine" ar y pecyn, a dyw Nhad ddim yn lico Indians a 3. mae e wastod yn conan ein bod ni byth yn dod nol a dim iddo fe.

Fe orffenon yn nosweth yn ystafell Mamgu, y dair co yn yfed gwin gwyn, a roeddwn yn watcho Rob Brydon yn cael identity crises. Well... doedd Mamgu ddim yn hoffi Rob Brydon. Mae Uncle Bryn yn legend! Efallai taw hint i ni'n tair adael i'n ystafelloedd ni ein hunan oedd e, pwy wyr. Ond rydyn ni wedi bwgwth prynu DVD Gavin a Stacey iddi Nadolig - neith hi joio na!

Diwrnod 3
Y diwrnod olaf. Yn ystod brecwast, fe dreuliodd Mamgu y pryd bwyd yn gwrando ar y bwrdd drws nesa'n siarad, ond yn methu clywed beth oedd y tywlwth agosa'n dweud...
"Fflipin heck, ma clyw da 'da ti!" dwedais wrthi.

Aethom am wac ar y traeth wedyn, ond heb Mamgu, gan ei bod hi wedi blino, ac am aros yn ei ystafell hi. Fe roedd hi siwr o fod yn gwylio QVC nabod hi. Fe roedd Anti-B yn casglu darnau broc mor, am ei bod hi wedi penderfynu ei bod hi am wneud mobile.

Off a ni wedyn - ta ta Criccerth! - ac i Bortmeirion. Doeddwn i erioed wedi bod yn Portmeirion, felly penderfynodd Mam fod rhaid i fi fynd. Roeddwn i'n disgwyl i'r lle edrych fel y plate (a tryst me, ma' 'da ni llond cwpwrdd o'r plate yn y gegin). Ond fe roedd hi'n bert iawn yno, ac yn llawer fwy lliwgar diolch byth. Mae e'n un o'r llefydd ar fy list o le hoffwn briodi. Mind you, dwi'm yn ffysi, as long as bod y gwr yn ok. Roedd campwaith Clough Williams-Ellis yn brydferth. Trueni fod Llanpumsaint ddim yn edrych fel 'na.

Nol wedyn. Toilet stop yn Machynlleth, a fe brynodd Mam fwy o lustre jugs fan 'na... a that's it wedyn. Dyma fi adref yn ysgrifennu hwn ac yn darllen am Portmeirion ar Wiki. Cysgu drwy'r dydd fory!

Dylan Thomas a fi.

Heddiw, trip llenyddol i fi, Anti-B a Mamgu.


Ar y Dylan Thomas trail a ni... wel, rhan ohoni, gan ei bod hi'n drip eithaf hir a cymleth i fynd nol dros yr holl lefydd a fu yn ei fywyd. Felly i Talachern (neu fel dwi'n hoffi ei alw, LARN!) a ni!


Gan adael fy Nhad o flaen Homes Under The Hammer, fe aeth Mamgu a fi off i Morrisons (MORRISONS! Hello Richard Hammond!) i gwrdd a Anti-Bionic. A daeth hi a presants i fi, sydd wastod yn neis (diolch yn fawr iawn xxx) - dau tlws ar gyfer hongian off y ffon symudol, un siap mefusen, a un siap M, a hefyd roedd hi wedi prynu scarf mega ciwt i fi o Tesco. A dwi'n bwriadu gwisgo hwnnw i fynd mas i drampan fory, ond yn ol a ni i heddiw.


Ta beth, yn LARN, roedd yn car boot sale yn y maes parcio, felly fuon yn pocio rownd fan 'na am bach. Wedyn, dyma ni'n dilyn y llwybr heibio i'r castell ac tuag at y Boathouse, a'i sied. Dwi'n credu dylen ni gael sied fel un Dylan Thomas. Dwi wastod wedi eisie sied bach actually. Ta beth, roedd hi'n rhyfedd camu nol i'r pumdegau, i mewn i nirfana'r bardd o fri, a gweld y ty lle treuliodd y bardd flynyddoedd dwethaf ei fywyd byr, ag ysgrifennu Under Milk Wood. Roedd yna hen luniau o'r teulu, yn ogystal a hen genel Mably, annwyl anifail anwes Dylan Thomas.


A dwi hefyd wedi darganfod fod fy modryb a fy mamgu yn "aspiring photographers". Seriously, o'n i'n meddwl nol pan aethon ni i'r briodas, "flippin heck, llun arall?" yn aml, ond mewn priodas, mae hynny'n ddealladwy. Ond heddiw - roeddent yn gofyn am luniau ym mhob man; llun ger y castell, llun ger y mor, llun ger y boathouse, llun ger y shed, llun yng nghaffi'r Boathouse, llun yn Hurst House, llun ger bedd Dylan a Caitlin Thomas - flippin heck. Fel ddwedes i wrtho nhw, "Ma'n rhaid i mi dechrau codi fee am yr holl photo ops 'ma!".


Bwyd oedd y stop nesaf. Roedd Anti-B eisiau mynd i lle o'r enw Hurst House Hotel i gael bwyd, a fe roedd yn le neis iawn yng nghanol y wlad, gyda cae llawn ceffylau gyferbyn. Ges i fish and chips, a crab cakes i starters (crab cakes, nid crap cakes!) a nawr dwi bron a byrstio. Dylen i ddim byta gymaint, seriously.


Gorffen lle wnaeth y dyn ei hyn orffen wnaethon ni - y stop dwethaf oedd i weld ei fedd e a Caitlin Thomas. Roedd y groes wen yn glir yng nghanol rhesi o gerryg llwyd, yn sefyll allan, fel gwnaethon nhw, dwi'm yn amau. Cyn mynd heddiw, awgrymodd Anti-Bionic ein bod ni'n prynu blodau i roi ar y bedd, ond fe ddwedes i fydde, o beth o'n i'n ddeall o The Edge of Love, well gan y ddau beint yn lle 'ny. Wel, roedd rhywun eisioes wedi meddwl am hynny - yn ogystal a sawl tisw fechan o flodau, roedd yna botel fach y wisgi.


A dyma fi adref. I shall not go gentle into that good night.

Miss Tebot a Mamgu / USB, MP3, lle wyt ti?

(Ond ydw i'n farddonol heno?!)

Ta beth, heddiw fe es i allan am dro gyda Mamgu. Dwi'n wonderan weithiau, beth yn y byd wnethen i heb Mamgu 10? Ma' hi wastod yn fodlon dod yn ei Ford KA bach gwyrdd i fynd a fi i ba bynnag social gathering dwi wedi cael yng ngwahodd i. Hi yw fy taxi service personol, fy chauffer. Felly, pam ofynnodd i fi i fynd gyda hi i Rhiannon, Tregaron, doedden i ddim yn gallu gwrthod. A phan ddwedodd hi ein bod ni'n mynd i gael chips o Lloyd's Llambed, doedden i ddim hyd yn oed eisiau gwrthod.

Felly fel 'na fuodd hi. Daeth hi i'm hôl o adref marcie unarddeg, a off a ni, via Lladysul, i Llambed! Roeddwn i'n starfio, er i mi actually gael tost i frecwast bore 'ma, ac yn edrych mlaen am fy sgod a sglods. Dyna lle'r aethom ni gyntaf, ar ol osgoi cael ein bwrw lawr gan griw o blant ysgol gynradd oedd yn gwneud eu cycling proficiency. A dyma hi'n cytuno a mi, nid fy mai i oedd hi nad ydw i'n gallu reido beic - yng nghuddo i o fod yn rhy wimpy, wnaeth Nhad, pan ddechreuais gonan nad oeddwn yn gallu mynd ar gefn beic. Bai fy rhieni oedd e, am fod yn rhy ddiamynedd, ac am brynu beic, a oedd yn ol Mamgu, yn rhy fawr. Go Mamgu!

O, so chips. Yummy. Ffein. Lysh. Lloyd's yw un o'r siope chips gorau - yn joint orau â Morgans chippy, Caerfyrddin. Roedd Mamgu 10 yn cymryd mantais o'r ffaith ei bod hi'n "senior citizen" ac yn gallu cael y pryd spesial, ar bris special, oedd i gael i'r "henoed" (ma' Mamgu'n eitha touchy am y ffaith nad yw hi'n hen, felly dyna'r dyfynodau). Meddyliais am wneud yr un peth, er mwyn cael pris rhatach (Don't Get Done Get Dom!), ond sylweddolais nad oedd fy ngwallt i digon gwyn, na fy ngefn digon crwca, felly nes i jyst ordero scampi.

Llusgodd Mamgu fi wedyn i'r siopiau elusen i gyd. Fues i'm yn lwcus gyda'r CDs heddiw. Loads o rhai Five yn siop elusen Ty Hafan, ond ma' Five yn boring ta beth. Anheg yw hi i weud actually, taw yn llusgo i mewn wnaeth hi. Ma' mynd i mewn i siopiau elusen yn bach o guilty pleasure... sori. Petai Mam ond yn gwbod, crychu thrwyn fyddai'n gwneud - bach o snob yw Mam pan mae'n dod i ddillad ail-law, er ei bod hi'n twrio trwy pob bag mae Anti-Bionic ar fin hala i Oxfam, ac yn cadw unrhyw beth mae'n lico.

Yn Llambed, prynais jinglarings mewn pecyn bach - bwtwns, beads a jewels plastig - a notebook, dwi wedi yn barod ei fedyddio'n "Dyddiadur 2009" er fod hi ond ym mis Orffennaf, yn y "BARGAIN BOX". Mae'r broses o ddewis dyddiadur - gan mod i'n cadw un o rheina bob dydd - yn un speshal iawn. Yn syml, dwi'n gweld notebook dwi'n teimlo "connected" gyda, ac mae e'n fy newis i, yn hytrach na fi'n ei ddewis e. OK, nawr dwi yn sylweddoli mod i'n seriously strange. Os ydych am wybod pam dwi'n dewis fy nyddiaduron fel 'na, wedyn ewch o 'ma, gan nad ydwyf yn gwybod.

Tregaron nesaf. Yno jyst achos fod Mamgu am wneud ei modrwy briodas yn fwy gan fod ei bysedd hi'n chwyddo. Roc a rol. Gethon ni bip fach rownd yr oriel fyd - neis iawn. Roedd yna un darn a oedd yn lun o Dumper Trucks yna, a fi'n credu fyddai'r fy Nhad - Art Lover of the Year (not) - wedi actually hoffi'r llun. Aethon ni o fan 'na wedyn, a dropodd hi fi off adref.

Nawr, heno. Am y penwythnos, mae Mam wedi gadael Nhad a finnau i ffendio dros ein hunain, tra bod hi'n mynd off gyda'r merched i Nant Gwrtheyrn. McDonalds oedd i swper heno. Mae hi wedi gadael rhyw fath o chicken cyrri chinese style i ni am fory... ond nabod ni'n dau, McDonalds fydd hi 'to nos fory. A wedyn McDonalds i ginio dydd Sul, neu falle fydd Nhad yn teimlo fel bod yn bach o Jamie Oliver ac yn gnweud bacwn i ni... cyn croesawi Mam nôl nos Sul, yn y gobaith fydd hi'n neud potato wedges ffein i ni.

A hithau'n ddydd Gwener, trefniadau'r penwythnos = mynd i weld The Edge Of Love am yr ail waith yfory (yay scrin FFFFFFFFFFFFAAAAAAAAAAAWR) gyda Pero ac dwi'n meddwl fod Wolfy'n ymuno â fi - mae Derynkins, fel dwi'n hoffi ei galw hi nawr (mae hi'n fy ngalw i'n Tebotkins - ma' ganddi hi thing am adio "kins" i ddiwedd enw person) off yn rhyw Band Camp gyda'i bassoon, Raphael, felly yn colli'r outing yma. Ac efallai fydd Nhad yn mynd a fi i'r Truck Show sydd yn Nghaerfyrddin dydd Sul. Oh yay (sarcastig, i'r rhai nad ydynt yn gallu gweld hynny). Hefyd, dwi gorfod ceisio survivo ar tua £2 o credit ar y ffon symudol... uh oh.

Ac i orffen, rwyf wedi llwyddo i golli fy USB. Dwi'n gytted. Mae gen i Dop Secret, Confidential files arno - totally dangerous in the wrong hands. (Ha! Gwrandwch arno fi'n bod yn James Bond!). Mae e yn fy ystafell rhywle... a dyna'r broblem. Dwi dal heb lanhau'r lle... i fod yn honest, mae'r mess wedi gwaethygu, rhyw ffordd. O diar. Gofynnodd Mamgu fi am stad yr ystafell y bore 'ma actually, a chynnigodd hi helpu lanhau. Diolchais iddi, a gwrthod ei chynnig... fydde hi'n cael ffit petai'n actually dod i mewn a gweld y lle'n iawn... Ond o, USB, USB, yr un sydd actually yn MP3, lle yn y byd wyt ti?