Diwrnod Olaf O'r Gwyliau

Siwgr. (Fydden i'n gweud gair gwaeth, ond wrth gwrs, ma' 'na'n naughty!)

Lle aeth yr haf? Ac i feddwl, i ddechre, fe roeddwn i'n bored!


Nawr, dwi mynd nol i ysgol, y lle diflas na lle mae pawb yn gorfod gwisgo teis ac yn gorfod dysgu pethau boring. A bellach, dwi'n mynd yn ol i'r chweched, sydd hyd yn oed fwy scary. Ers blwyddyn 7, mae bron pob un wedi breuddwydio o gyrraedd y chweched dosbarth - lolfa eu hunain, free lessons, a dim gorfod ciwio am ginio. Ond nawr, a Mam a finnau wedi bod yn Evans a Wilkins yn replaco'r crys lilac gyda'r crys gwyn, mae'r sefyllfa wedi dod yn real. Chweched dosbarth, i midgets bach blwyddyn saith, mae bod yn y chweched dosbarth yn golygu eich bod chi'n hen. A dim ond dwy flynedd o ysgol sydd ar ol. A s'dim clem 'da fi lle fi'n mynd wedyn.


Peth arall sy'n fy mrawychu, yw gweld fy athro Ffiseg yn lyrcan yn y coridore, yn barod i'n atgoffa i taw dim ond C ges i'n Ffiseg. Mae ganddo'r habit o ddod REIT lan i'ch gwyneb chi, mor agos fod y ddau drwyn bron yn cyffwrdd. Mae e'n creepy. Ond mae gen i ateb da iddo.
"Nes i'n well na naeth Mam yn Ffiseg."
(Roedd e arfer dysgu Mam - ydy, mae e'n ancient.)

Dwi hefyd ddim yn edrych ymlaen i'r cwrs Lefel A, gan fod Mam yn hoffi fy atgoffa i'n gyson pa mor galed yw e. Ac hefyd, rhywbeth arall dwi'm yn edrych mlaen i gael, yw gwaith cartref. A dwi'n gweithio nawr fyd, felly mae'r oriau o amser hamdden yn mynd yn llai ac yn llai.


A dwi dal ddim yn gallu dewis rhwng dau bwnc - Addysg Grefyddol neu Cymdeithaseg?


Plus, wythnos cyntaf nol, rydyn ni neud beth mae'r athrawon yn galw'n "team bonding". Fel blwyddyn, rydyn wedi adnabod ein gilydd ers pum mlynedd, pam yffach mae eisiau bondio fel tim arnynt nawr? Fflipin hec. Hefyd, ar ddydd Gwener, y dull o "team bonding" yw i wneud rhyw assault course mewn mwd a dwr... felly dwi ddim yn mynd. Mwd, a dwr, a rhedeg, a assault course? Fe arosa i adref a gwylio Whose Line Is It Anyway?, diolch yn fawr.


Felly dyma'r diwrnod olaf o Daytime TV. Dihunes i am 9 bore 'ma, a darganfod fod Frasier nol ar S4C, yr wythnos dwi'n mynd nol i'r fflipin ysgol. Dwi'n dwli ar Frasier, felly mae hyn yn cruel. Ac mae Loose Women nol, ond fe gwffes i golli hwnna fyd, gan fy mod i lawr gyda Mamgu.

Beth roeddwn yn gwneud gyda Mamgu? Wel, mae hynny'n top secret - anrheg arbennig ar gyfer Mam ar ei phenblwydd yn 40 (wedes i fod yn athro Ffiseg i'n hen).

A dyna ni. Diwedd yr haf. End of. Finito.

Dwi'n ysu am haf nesaf yn barod :(

Gwyliau yn Gogland

Blog, a dy ddarllenwyr, mae'n flin gen i na chafoch rybydd am fy ail holiday haf hyn.

Dwi newydd dychwelyd o holiday i Gogland, i Griccerth. Fi, Mam, Anti-B a Mamgu.

Diwrnod 1
Fe roedd hi'n sefyllfa gyfarwydd, 4 aelod o'r teulu yn squashed mewn Ford Focus llawn sandwiches. Mam yn gyrru, Anti-Bionic yn y blaen, Mamgu 10 a finnau yn y sedd gefn. Fe roedd Nhad yn cymryd y mick.
"Byddwch chi'n byta sandwiches nawr... a fydd y backseat navigator yn dilyn y ffordd ar y map gyda'i bys!"
Wrth gwrs, "Ond dwi'n gwbod y ffordd i Griccerth!" mynnodd Mam.

Fe roeddwn i yn fy myd bach fy hun, diolch i'r Ipod. Ond fe stopion ni yn Aberystwyth i fwyta picnic Mamgu yn y car (brechdanau salmon, neu brechdanau caws a tomato?!). Ac yn weddol gloi, trodd y sgwrs i beth oedd TSV y diwrnod ar QV fflipin C. Fe fydde Nhad wedi bod yn chwerthin ar mhen i, druan bach o fi.

Cawsom stop yn Corris, yn y ganolfan fach grefftau yno am toilet stop, a welodd Mam a finnau bwrdd nodiadau allan o gorcs o foteli gwyn.
"Gallet ti 'neud na," dwedodd Mam.
Shruggan nes i.
"Fydde eisie glue gun arna i."
"Ga i glue gun i ti."
Dwi wastod wedi eisiau glue gun.

Fe roedden yn teithio'n bellach i fyny'r wlad, a fe roedd y tir yn fwy mynyddog a'r caeau wedi eu amlinellu gan welydd cerrig yn hytrach na ffensys. Fe dorrodd Mamgu ar draws y Sugababes er mwyn dweud hyn wrthaf.

Fe benderfynon ni fynd i Cwmnantcol, i weld capel Salem. Os ydych bys chi ar y pyls pan mae'n dod i celfyddyd Cymraeg, fe fyddwch yn ymwybodol o'r llun enwog o'r fenyw yng nghapel Salem. Ond roedd yn rhaid i ni deithio ar lonydd cul dros y mynyddoedd er mwyn gwneud. Wel, fe ddechreuodd y dair arall banico, a stopon ni'r unig gerbyd arall welon ni a gofyn os oeddwn yn mynd y ffordd iawn. Oeddwn, yn ol y fe - doeddwn i ddim really yn canolbwyntio ar ei ateb e though, roedd ganddo sticer ar ochor ei jeep yn dweud "Fat People Are Hard To Kidnap", felly chwerthin yn dawel yn y cefn roeddwn i!

Dwi'n hoffi lonydd cul, cefn gwlad. Rhowch i mi lon gul heb le i ddau gerbyd basio ei gilydd dros heol dair lon a rowndabowt unrhyw ddydd. Dwi'm yn deall pam fod yr hewlydd yma'n drysu dyn y dre. Fe fydd y motorway yn hunllef i fi pan fyddai'n dechrau gyrru. Gadwch fy yn lonydd cefn gwlad, gyda'r caeau gwyrdd yn fy amgylchynu, yng nghanol swn y da a'r defaid yn brefu. Fe fuodd rhaid i mi neidio allan o'r car bob hyn a hyn i agor iete oedd yn bloco'r hewl. Allan a fi, i ganol yr hen Gymru gwledig - wrth agosoi am Cwmnantcol, fe roeddwn yn gweld y ffermdai cerrig, a oedd yn amlwg yn ffermio defaid ar y mynyddoedd.

Cyrrhaeddon gapel Salem, o'r diwedd. A tu allan yn ein croesawu ni, roedd sboner newydd Mamgu - roedd e'n syth yn weddol ffond ohoni. Gwallt gwyn, cyrn ar ei ben... na, dim dyn od oedd e! Ond gafar! Fe alwon ni fe'n Billy.

A felly gyrrhaeddon Criccerth ar ddiwrnod cyntaf ein gwyliau, a bwytaon mewn bwyty fan 'na. A sylweddolodd Mam fod yna lot o siopau antiques yna... damia'r gath.

Diwrnod 2
Fe roedd hi wedi bod yn ddiwrnod eithaf neis y diwrnod cynt, ond ar y dydd Llun, fe roedd yr haul wedi penderfynu cuddio tu ol i'r cymylau. Fe roedd hi'n sych, ond doedd dim byd neis amdani.

I ddefnyddio geiriau Mam, fe roedd Criccerth yn "le bach digon dymunol". Er, roedd hi wedi cael pedair lustre jug arall o 'na, felly fydde hi'n dweud yna.

Ar ol brecwast (ges i sosej, bacwn a scrambled eggs, gan fod y bolgwns wedi cael Full Breakfasts - a stryglo i fyta hwnna naethon nhw! :P), fe aethom straight i'r ffair antiques yn y neuadd. Lustre jug No 1 a No 2. A fe ges i bag vintage (o'r 1960s yn ol y label) coch, a oedd yn lovely am £7. Ar ol y ffair, i'r siopau oedd yn y dre, a dyna Mam yn cael y lustres eraill.

Off a ni wedyn i ymweld a Amgueddfa David Lloyd George. Fe aethom i weld ei fedd e gyntaf, a wedyn i'r amgueddfa. Roedd e'n eithaf diddorol, er fod Anti-B a finnau wedi cwympo mas y nosweth cynt pa ryfel byd roedd Lloyd George yn brif weinidog drwyddo (fi oedd yn iawn - yr un cyntaf. Winston Churchill a Neville rhywbeth oedd yn brif weinedogion yn ystod yr ail rhyfel byd). Roedd y bedd yn goffa enfawr ger yr afon - fe roedd rhaid ei fod e'n foi mowr i gael bedd mor fowr!

Wedyn, aethom o olwg hagwrch cynnydd, ar wyneb trist y gwaith, i bro rhwng mor a mynydd, heb arni staen na chraith, ond lle bu'r arad ar y ffridd, yn rhwygo'r gwanwyn per o'r pridd. Fe roeddwn draw o ymryson ynfyd, a chwerw'r newyddfyd blin... oeddwn, fe roeddwn ni yn y Lon Goed. Yn hafan naturiol R. Williams Parry (y boi oedd yn ffasanated da fflipin cadno), gerddodd Mam a finnau fraich yn fraich - gan adael Mamgu i gerdded yn hamddenol braf, a Anti-B i dynnu llunie non stop gyda'i chamera bach hi) a adrodd Eifionydd.

Fe aethom wedyn i Abersoch... soch soch, a fe fytes i llond pecyn o chips, fel mochyn bach! Soch soch.

A wedyn i Borthmadog am Indians i swper. Passage To India! Roeddwn dal yn Gogland really, ond fe roedd y bwyd yn neis iawn. Ges i chicken tikka korma a oedd yn ffein iawn. Am ryw reswm though, mae waiters bwytai Indians yn fy hoffi i. Dwi wastod yn bennu lan gyda choclates extra gyda'r bill, neu a losin o ryw fath, a doedd neithiwr ddim gwahanol. Cadwes i nhw i Nhad though, gan 1. roedden nhw'n mint chocolates a dwi'm yn keen ar mint, a 2. roedd "Indian Cuisine" ar y pecyn, a dyw Nhad ddim yn lico Indians a 3. mae e wastod yn conan ein bod ni byth yn dod nol a dim iddo fe.

Fe orffenon yn nosweth yn ystafell Mamgu, y dair co yn yfed gwin gwyn, a roeddwn yn watcho Rob Brydon yn cael identity crises. Well... doedd Mamgu ddim yn hoffi Rob Brydon. Mae Uncle Bryn yn legend! Efallai taw hint i ni'n tair adael i'n ystafelloedd ni ein hunan oedd e, pwy wyr. Ond rydyn ni wedi bwgwth prynu DVD Gavin a Stacey iddi Nadolig - neith hi joio na!

Diwrnod 3
Y diwrnod olaf. Yn ystod brecwast, fe dreuliodd Mamgu y pryd bwyd yn gwrando ar y bwrdd drws nesa'n siarad, ond yn methu clywed beth oedd y tywlwth agosa'n dweud...
"Fflipin heck, ma clyw da 'da ti!" dwedais wrthi.

Aethom am wac ar y traeth wedyn, ond heb Mamgu, gan ei bod hi wedi blino, ac am aros yn ei ystafell hi. Fe roedd hi siwr o fod yn gwylio QVC nabod hi. Fe roedd Anti-B yn casglu darnau broc mor, am ei bod hi wedi penderfynu ei bod hi am wneud mobile.

Off a ni wedyn - ta ta Criccerth! - ac i Bortmeirion. Doeddwn i erioed wedi bod yn Portmeirion, felly penderfynodd Mam fod rhaid i fi fynd. Roeddwn i'n disgwyl i'r lle edrych fel y plate (a tryst me, ma' 'da ni llond cwpwrdd o'r plate yn y gegin). Ond fe roedd hi'n bert iawn yno, ac yn llawer fwy lliwgar diolch byth. Mae e'n un o'r llefydd ar fy list o le hoffwn briodi. Mind you, dwi'm yn ffysi, as long as bod y gwr yn ok. Roedd campwaith Clough Williams-Ellis yn brydferth. Trueni fod Llanpumsaint ddim yn edrych fel 'na.

Nol wedyn. Toilet stop yn Machynlleth, a fe brynodd Mam fwy o lustre jugs fan 'na... a that's it wedyn. Dyma fi adref yn ysgrifennu hwn ac yn darllen am Portmeirion ar Wiki. Cysgu drwy'r dydd fory!

Tai bach bisexual...Ydw, dwi nooooool!

Ydw, dwi nol. A'n syth bin dyma fi'n sgwennu am fy nghwyliau ultra rock and roll yn Stoke on Trent.

Fe roedd hi'n siwrne eithaf hir, ag i ni, hambons sydd wedi arfer a lonydd cul cefn gwlad, fe roedd y hewlydd sawl lon yn ddrysfa llwyr. Roeddent yn chwilio am George's Hotel (pwy bynnag oedd George), yn Swan Square, yn rhan o'r ddinas or enw Burslem...

"O na... gallwn ni fyth fod yn aros fan hyn," oedd ymateb Mam.

Fe roedd y lle yn dipyn o dwll. Roedd yna ffatri enfawr Royal Doulton, a honno bellach yn adfail. Roedd y ffenestri wedi torri, y to yn cwympo i mewn... yr adfail o adeilad oedd calon yr ardal, a'r galon honno bellach yn ddi-werth ac yn ddi-ddim... Diolch byth, meddyliais, mod wedi gorfod dod a fy nhreinars gwyn Reebok... Dwi'n siwr fyddai rhywun wedi fy stabio petawn i'n gwisgo fy Converse arferol... Dim o ddewis roeddwn yn gwisgo fy chavvy trainers, jyst i adael i chi wybod. Mi roedd Mam wedi mynnu golchi fy Converse, ar ol fy stalkio ddydd Sadwrn dwethaf, a doeddent ddim yn sych, ac fe roedd fy Vans druan hefyd yn drwch o fwd... Felly Reeboks gwyn, llachar, plastig. How lovely.

Ta beth, er yr ardal anffodus, fe roedd yr hotel yn lovely - chandalier yn y dderbynfa a chwbwl a papur wal posh iawn!

Sylwodd Nhad fod yna scales pwyso yn tai bach y menywod - pam yr oedd e'n edrych mewn yn y fan honna, dwi ddim yn gwybod - a gofynnodd i Mam, a honno ar ei ffordd yno, "Wyt ti moyn 20p i hwpo yn y scales?"
Mae Mam yn benderfynol o golli saith pownd cyn cyrraedd 40 (sydd ar y 13th o Fedi).
Felly dyma fi'n ychwanegu, "Os wnei di roi digon o 20ps mewn, fyddi di wedi colli saith pownd!"
Saith pownd... as in £ pownd a pownd pownd... geddit?!?

Yn ystod ein gwyliau byr, fe fuon i lot o lefydd rownd ffor 'na... roedd y rhanfwyaf ohonynt yr un peth, a ni welon dim byd gwefreiddiol.

Oo, fe roedd yna amgueddfa mewn hen dy o oes y Tuduriaid yn Stafford, a dwi'n hoffi amgueddfeudd, os nad ydych chi, sgipiwch y paragraff yma. Fel ddwedais, mewn hen dy o oes y Tuduriaid, a oedd yn cynnwys tri llawr o ystafelloedd yn cynnwys gwahanol oesau. Fe roedd yn "Victorian Room", i enwi un, a oedd yn cynnwys dodrefn Victorianaidd a hen ffrog borffor. Roedd yna hefyd "Civil War Room", "Stuart Room" ("O drych, stafell Stuart!" - ha, ha Mam.) ayyb. Roedd pob ystafell yn cynnwys gwrddrychau o'r cyfnod, wrth reswm. Un darn fasanating oedd y papur wal Tuduraidd! OK, dyna'n History Watch rant i drosodd. Dwi'n hoffi museums - dwi'n meddwl fod hynny'n fy ngwneud i'n cool!

Hefyd ar ein trip, fe wnaethom ddarganfod though, fod Nhad yn ageist... roedd pob un a oedd yn mynnu croesi'r hewl tra'i fod e'n gyrru yn digwydd bod yn hen, ac felly datblygodd casineb yn eu herbyn. Dryan a'r henoed weda i. Tra'n pasio siop elusen "Help The Aged", dwedodd fy Nhad "...put them down!". Ond dyw e'n lyfli?

Un moment digri arall, oedd yn Cafe Nero, pan stopion ni yno am goffi (fi am Coca Cola, obvs). Roedd Nhad am fynd i'r ty bach, a Mam eisioes wedi bod.
"Ma'r tai bach fan hyn yn neis," dwedodd. "Dy'n nhw ddim fel y rhai yng Nghaerdydd... Ma'r rhai merched a bechgyn ar wahan fan hyn... rhai bisexual sydd yn Caerdydd..."
Unisex roedd hi'n meddwl... dwi'n gobeithio.


Ar ein noson olaf yn SoT... roeddwn yn cerdded tuag at y gwesty o'r lle parcio, a pasion ni fan yn berchen i dynion gas... O dyna ddigri fyddai petai yna broblem fach yn y gwesty!
"We've had a gas leak... sooo..."
Typical, really.

Fe roedd y gwesty'n saff though, so nol a ni i'r stafelloedd, er cafom wybod efallai na fyddai brecwast y bore wedyn, a fod dim siawns o gael dwr twym y noson honno. O wel, nol a ni, a fe droies i'r telly mlan, a watcho How Clean Is Your House? (MAE E NOL AR Y TELEDU! O'R DIWEDD!!!) a darllen ennillydd y Fedal Ryddiaith - O Ran gan Mererid Hopwood, gan adael gorffen y cwpwl bennodau o Jane Eyre sydd gennyf ar ol nes diwrnod arall. Llyfyr good so far.

A felly nawr, dyma fi adref. Diolch byth, dwi 'di blino... Stoke yn neis iawn, ond plis... gadwch i fi fynd i LA!

Dwi'n mynd i orffen gyda cerdd fach ysgrifennais (inspired by Stoke on Trent! Ha!).

Burslem Blues
All shut up, all closed down,
Is this dere lict part of town,
Once the prosperous area of the city on the Trent,
The time went, the fortune having been spent,
Rainbow streets of graffiti and grime,
Berslum is waiting for a better time.

Off ar wyliau.

Tawel fydd hi am ddiwrnod neu ddau - dwi off ar wyliau.

Ers i ni ddod nol o Amsterdam adeg Pasg, a'r Iseldiroedd ar y pryd yn drwch o eira (roeddwn i yn fy element - ma' eira'n fflipin awesome! A hefyd dwi'm yn ffan o haul ta beth), mae Mam wedi dweud ei bod hi am fynd bant ar wylie eto, ond i rywle twym er mwyn iddi gael sun tan.

Ond ar y pryd, mewn ffordd hollol derfynol, dywedodd Nhad taw dyna'r tro dwethaf odd e'n fodlon hedfan leni.

O diar.

Wel, fe wnaeth Mam ddweud gall y ddwy ohonon ni fynd i rywle fel Sbaen, neu Ffrainc, a gadael Dad adref gyda'r seilej neu whatever mae e'n neud wrth ffermio. Oh la la, meddylais, dande esta el raton? Fydde hynny'n eithaf cool, a felly dechreuais bractiso fy ieithoedd. Legumes! Dwi'n lico gweld llefydd newydd, ac roeddwn ar y pryd yn rhagweld haf, hir diflas o fi'n gwneud eff all.

Mae'r tri ohonom yn mynd ar wyliau nawr, yn dechrau bant yfory, yn gynnar gynnar yn bore...

Rydyn ni'n mynd i Staffordshire.

No aeroplanes involved.

Mae Mam wedi darganfod fod sawl siop antiques yno, felly fydd Nhad a finnau yn cael ein llusgo rownd tra bod Mam yn inspecto pob dim, ac yn gosod unrhywbeth sydd a chrafad neu chip ynddo yn ol ar y silff, a prynu unrhyw jwg lustre arall geith hi afael arno. Mae hi hefyd am fynd rownd y potteries yn Stoke-On-Trent. A dwi wedi checio - does dim H&M yn S-o-T.

Dwi ddim yn gwybod pam fod eisiau mynd mor bell i weld potteries - ma' Gwili Pottery jyst lawr yr hewl.

Wel, esboniad o lle dwi'n mynd i chi. Felly hwyl fawr nes tua Dydd Gwener!

Beth oedd yn bod a mynd a fi i LA i gael fy nyrsio gan Matthew Rhys?!?!
(Mae fy annwyd yn well heddiw, diolch am ofyn, ond still, ges i'm yn dendio gan hync o ddyn o Gaerdydd...)