Mae Gen I Fus Pass Gwyrdd

Mae gen i docyn bws gwyrdd,
Sy'n fy ngalluogi i deithio'r ffyrdd,
I'r ysgol fawr yn Nghroes-y-Ceiliog,
Ar ddiwrnodau glawiog, neu diwrnodau heulog,
Cerdd yw'r blog post hwn, am fy mod yn bored,
A mlog i yw hi, so fel 'na mae hi fod,
Ges i lythyr heddiw gen y cownsil trwy'r post,
A finnau'n meddwl mod i mewn trwbwl ac yn dechre teimlo'n dost,
Ond na! Rhyddhad - dim ond tocyn bws,
A ysgrifen wnes i ddim darllen am ei fod yn ormod o ffws,
Ond fel 'na mae gyda Chyngor Y Dre,
Yn mynd o chwith o hyd, a popeth yn mynd o'i le,
Ta beth, cwmni bws gwahanol sydd yn mynd a fi,
O adref i'r ysgol, i wneud dim byd, heblaw dysg-u,
Oldi gwael? Sori, sori, sori...
Fe wnai ysgrifennu cofnod teidi fory!
Ffarwel felly, i cwmni bysys arferol y gornel wyntog,
Dim rhagor o Slug, y gyrrwr boliog,
A deithiau fel malwoden, un araf iawn o ran hynny,
A oedd yn gwylltio'n gacwn pan roedd rhywun yn sefyll i fyny.
Dim rhagor o Happy Huw,
Y dyn mwyaf blin yng Nghymru, I'm telling you!
Ond dim rhagor o godi llaw ar Colin Clen,
Dim Dai, a dim rhagor o Owain, oedd yn olygus ond eto'n men,
A adawodd WC, i ddreifio gyda bysys Cyntaf.
Nawr dwi'n teithio gydag un o'r cwmniau bys glanaf,
A'r rhai druta - dwi'n teithio mewn steil,
A hynny am dua ddeuddeg mile,
I'r ysgol yn y dre, i ddioddef diwrnod arall,
Mewn lle sy'n ceisio fy ngwneud i'n ferch fach gall.
Ceisio.
Nid yn llwyddo!