Miss Tebot a Mamgu / USB, MP3, lle wyt ti?

(Ond ydw i'n farddonol heno?!)

Ta beth, heddiw fe es i allan am dro gyda Mamgu. Dwi'n wonderan weithiau, beth yn y byd wnethen i heb Mamgu 10? Ma' hi wastod yn fodlon dod yn ei Ford KA bach gwyrdd i fynd a fi i ba bynnag social gathering dwi wedi cael yng ngwahodd i. Hi yw fy taxi service personol, fy chauffer. Felly, pam ofynnodd i fi i fynd gyda hi i Rhiannon, Tregaron, doedden i ddim yn gallu gwrthod. A phan ddwedodd hi ein bod ni'n mynd i gael chips o Lloyd's Llambed, doedden i ddim hyd yn oed eisiau gwrthod.

Felly fel 'na fuodd hi. Daeth hi i'm hôl o adref marcie unarddeg, a off a ni, via Lladysul, i Llambed! Roeddwn i'n starfio, er i mi actually gael tost i frecwast bore 'ma, ac yn edrych mlaen am fy sgod a sglods. Dyna lle'r aethom ni gyntaf, ar ol osgoi cael ein bwrw lawr gan griw o blant ysgol gynradd oedd yn gwneud eu cycling proficiency. A dyma hi'n cytuno a mi, nid fy mai i oedd hi nad ydw i'n gallu reido beic - yng nghuddo i o fod yn rhy wimpy, wnaeth Nhad, pan ddechreuais gonan nad oeddwn yn gallu mynd ar gefn beic. Bai fy rhieni oedd e, am fod yn rhy ddiamynedd, ac am brynu beic, a oedd yn ol Mamgu, yn rhy fawr. Go Mamgu!

O, so chips. Yummy. Ffein. Lysh. Lloyd's yw un o'r siope chips gorau - yn joint orau â Morgans chippy, Caerfyrddin. Roedd Mamgu 10 yn cymryd mantais o'r ffaith ei bod hi'n "senior citizen" ac yn gallu cael y pryd spesial, ar bris special, oedd i gael i'r "henoed" (ma' Mamgu'n eitha touchy am y ffaith nad yw hi'n hen, felly dyna'r dyfynodau). Meddyliais am wneud yr un peth, er mwyn cael pris rhatach (Don't Get Done Get Dom!), ond sylweddolais nad oedd fy ngwallt i digon gwyn, na fy ngefn digon crwca, felly nes i jyst ordero scampi.

Llusgodd Mamgu fi wedyn i'r siopiau elusen i gyd. Fues i'm yn lwcus gyda'r CDs heddiw. Loads o rhai Five yn siop elusen Ty Hafan, ond ma' Five yn boring ta beth. Anheg yw hi i weud actually, taw yn llusgo i mewn wnaeth hi. Ma' mynd i mewn i siopiau elusen yn bach o guilty pleasure... sori. Petai Mam ond yn gwbod, crychu thrwyn fyddai'n gwneud - bach o snob yw Mam pan mae'n dod i ddillad ail-law, er ei bod hi'n twrio trwy pob bag mae Anti-Bionic ar fin hala i Oxfam, ac yn cadw unrhyw beth mae'n lico.

Yn Llambed, prynais jinglarings mewn pecyn bach - bwtwns, beads a jewels plastig - a notebook, dwi wedi yn barod ei fedyddio'n "Dyddiadur 2009" er fod hi ond ym mis Orffennaf, yn y "BARGAIN BOX". Mae'r broses o ddewis dyddiadur - gan mod i'n cadw un o rheina bob dydd - yn un speshal iawn. Yn syml, dwi'n gweld notebook dwi'n teimlo "connected" gyda, ac mae e'n fy newis i, yn hytrach na fi'n ei ddewis e. OK, nawr dwi yn sylweddoli mod i'n seriously strange. Os ydych am wybod pam dwi'n dewis fy nyddiaduron fel 'na, wedyn ewch o 'ma, gan nad ydwyf yn gwybod.

Tregaron nesaf. Yno jyst achos fod Mamgu am wneud ei modrwy briodas yn fwy gan fod ei bysedd hi'n chwyddo. Roc a rol. Gethon ni bip fach rownd yr oriel fyd - neis iawn. Roedd yna un darn a oedd yn lun o Dumper Trucks yna, a fi'n credu fyddai'r fy Nhad - Art Lover of the Year (not) - wedi actually hoffi'r llun. Aethon ni o fan 'na wedyn, a dropodd hi fi off adref.

Nawr, heno. Am y penwythnos, mae Mam wedi gadael Nhad a finnau i ffendio dros ein hunain, tra bod hi'n mynd off gyda'r merched i Nant Gwrtheyrn. McDonalds oedd i swper heno. Mae hi wedi gadael rhyw fath o chicken cyrri chinese style i ni am fory... ond nabod ni'n dau, McDonalds fydd hi 'to nos fory. A wedyn McDonalds i ginio dydd Sul, neu falle fydd Nhad yn teimlo fel bod yn bach o Jamie Oliver ac yn gnweud bacwn i ni... cyn croesawi Mam nôl nos Sul, yn y gobaith fydd hi'n neud potato wedges ffein i ni.

A hithau'n ddydd Gwener, trefniadau'r penwythnos = mynd i weld The Edge Of Love am yr ail waith yfory (yay scrin FFFFFFFFFFFFAAAAAAAAAAAWR) gyda Pero ac dwi'n meddwl fod Wolfy'n ymuno â fi - mae Derynkins, fel dwi'n hoffi ei galw hi nawr (mae hi'n fy ngalw i'n Tebotkins - ma' ganddi hi thing am adio "kins" i ddiwedd enw person) off yn rhyw Band Camp gyda'i bassoon, Raphael, felly yn colli'r outing yma. Ac efallai fydd Nhad yn mynd a fi i'r Truck Show sydd yn Nghaerfyrddin dydd Sul. Oh yay (sarcastig, i'r rhai nad ydynt yn gallu gweld hynny). Hefyd, dwi gorfod ceisio survivo ar tua £2 o credit ar y ffon symudol... uh oh.

Ac i orffen, rwyf wedi llwyddo i golli fy USB. Dwi'n gytted. Mae gen i Dop Secret, Confidential files arno - totally dangerous in the wrong hands. (Ha! Gwrandwch arno fi'n bod yn James Bond!). Mae e yn fy ystafell rhywle... a dyna'r broblem. Dwi dal heb lanhau'r lle... i fod yn honest, mae'r mess wedi gwaethygu, rhyw ffordd. O diar. Gofynnodd Mamgu fi am stad yr ystafell y bore 'ma actually, a chynnigodd hi helpu lanhau. Diolchais iddi, a gwrthod ei chynnig... fydde hi'n cael ffit petai'n actually dod i mewn a gweld y lle'n iawn... Ond o, USB, USB, yr un sydd actually yn MP3, lle yn y byd wyt ti?

Mr Bioleg ar y fish and chips!

Ar Facebook oedden i, pan ddes i ar draws... hwn.
Bu Biko-Eco'n ddigon anlwcus i gael gwyneb ein hen athro Bioleg ar ei chips e. Fel gallwch weld, dyw e ddim yn lot o looker.

McHedfan

Dwi ddim yn un sy'n breuddwydio'n aml. Fel arfer, pan yn cysgu, duwch yw holl sydd o flaen fy llygaid. Ond neithiwr, cefais freuddwyd eithaf pleserus.

Os ydych yn adnabod y pedwar dyn yn y llun, felly does dim suspence. Cefais freuddwyd oedd yn cynnwys McFly!

Ers i'r band ddechrau yn nol yn 2004, maent wedi bod yn amlwg iawn yn fy mreuddwydion. Pan ddechreuon nhw mas, roeddwn yn mega ffan, yn totally obsessed. Tom oedd fy ffefryn yn yr hen ddyddiau, tra bod Tuesday yn dwlu ar Harry, gan fod ganddi thing am drummers. Roeddwn i'n addoli'r albwm cyntaf, Room On The Third Floor, ac yn ei chwarae drosodd a drosodd. Dwi dal yn meddwl taw Met This Girl yw'r gan orau.

Ta beth, dwi'n cofio unwaith cael breuddwyd ohonynt lle wnaeth y rhaglen fore Sadwrn Ministry of Mayhem (theme tune by Noise Next Door aaaaw bechgyn) ddod i ffilmio yn fy nghartref i! Ac am ryw reswm, fe roedd y conservatory'n gollwng (yn amlwg doedd Mam ddim yna, achos fydde'n hysterical se na'n actually digwydd), ac roedd McFly yno, yn wlyb sopen. Ac fe roeddwn felly am autograph... a dyma fi'n dechrau chwilio'r ty am bapur... dyna lle droiodd breuddwyd lyfli mewn i hunllef. DIM FFLIPIN PAPUR YN UN MAN! Dwi'n cofio wedyn fi cael gafael ar Danny o McFly, a clingo i'w grys-T gwlyb a sgrechain "I DON'T HAVE ANY PAPER! DON'T GOOOOOOOOOO!"

Cefais hefyd freuddwyd rhywbryd am y pedwar ohonynt yn fy achub pan es ar goll rhywbryd - a rhoi lifft adref i mi mewn limo. Mae 'na lu o freuddwydion amdanynt wedi dod ataf yn fy nghwsg, ond heb fod list ysgrifenedig o'm mlaen i, dwi ddim yn ei cofio nhw.

Mae McFly ar fin rhyddhau'r pedwerydd albwm, ac yn hytrach na'i werthu yn y siopiau fel pob band normal, maent yn ei ddosbarthu am ddim gyda rhyw bapur dydd Sul (Times neu Telegraph neu whatever). Ac er mod i wedi prynu keyring 99p off Ebay a'i lun arno, dydw i bellach ddim yn ffansio Tom Fletcher.

Ta beth, neithiwr... wel, bore ma. Dwi wastod yn breuddwydio reit cyn dihuno, ac yn ol y ffaith mod i'n clywed y toilet yn cael ei fflyshio, roedd ei bod hi cyn wyth. Anyway, oll o'r freuddwyd dwi'n cofio yw eistedd yng nghaffi Marks & Spencers, a McFly yn dod i eistedd wrth y bwrdd drws nesaf.

Beth yw'r pwynt adrodd y stori hon, meddech chwi?

Wel, yn ol beth dwi i wedi darllen, pan rydych yn breuddwydio am bobol enwog, fel arfer rydych am i bobol yn eich bywyd chi fod fel y person/pobol enwog yna. Hynny dwi ddim yn deall. Mae gen i growd o bobol amazing yn fy mywyd - rhieni gorau'r byd, teulu sydd yn hollol mad, a ffrindiau sy'n awesome. Pam mod i eisiau newid unrhyw un ohonynt?

Falle taw rybbish yw'r holl dream interpretation thing wedi'r cwbwl. Mae eraill yn gweud taw just y pethau mae un yn meddwl amdano yn swyrlio rownd yn y pen sy'n achosi breuddwydion... felly, dwi'n meddwl am Marks & Spencers a McFly...

Ond mae rhaid gweud, petai yna sboner sy'n edrych fel Harry o McFly, neu hyd yn oedd Harry ei hunan, yn dod i mewn i'm mywyd, dwi'm yn credu fydden i'n conan. Petai unrhyw un ohonynt yn ymddangos, i ddweud y gwir...

Pero, Deryn Du a finnau'n cael adventures yn Abertawe

Heddiw, fe es i, Pero a Deryn Du ar antur i Abertawe.

Mamgu 10 cafodd y fraint o fynd a fi a Pero i'r statison, a fuon yn anlwcus ar y ffordd. Roeddent yn styc tu ol yr hen Audi slow 'ma (a few wnaeth Mamgu actually mynd a'i basio - mi roeddwn yn stunned), a wedyn mynnu ein stopio oedd pob golau coch. Ond fe gyrrheaddon ar amser, er fod y tren yn hollol llawn. Sefyll roeddwn ar y ffordd i fyny, a hynny reit tu allan i'r toiledau. Roedd yna seddi - er eu bod yn brin - ond doedd dim tri ar bwys ei gilydd. Felly sefom yn gwasgu'r botwm i agor drws i ty bach i'r rhai nad oedd yn ddigon siarp i'w ffeindio.

Y siop gyntaf aethom i mewn i oedd TKMaxx - i'r rhai oedd yn becso. Ac yn fan na, daethom ar draws hyrdl cyntaf y dydd. Y grisiau a arweiniau i unman. Honnodd Pero am eiliad nad oedd yn hoffi escalators - er ei bod hi wedi mynd ymlaen i'w defnyddio wedyn trwy'r dydd - felly aethom i fyny'r grisiau... ac yn y fan honno, dechreuodd ein diwrnod crazy. Ceisiom fynd trwy'r drysau dwbwl a arweiniau i'r siop... ond nid oeddent yn agor! A nid oeddent yn gallu mynd i fyny'r grisiau'n bellach, gan fod yna wal mowr melyn yna, a un or arwyddion 'na gydag ebychnod arno yna! Felly nol lawr a ni, (ar ol posio am luniau) a defnyddio'r escalators. ESCALATORS. Sori, dwi'n hoffi sillafu'r gair.

Primark oedd un o'r stops nesaf. Fi'n gwybod bod yna sgandal ynglun a Primark ar Panorama yn ddweddar, am hawliau gweithwyr, ond dwi methu boicotio'r lle. Dwi'n hoffi bargain. Sori. Des i o na a breichled fach berliog (pearls, i bobol normal), crys-T serennog a sgidiau sgleniog. Roeddwn wedi ffansio'r trainers tro dwethaf o'n i yn Primark, ac fe wnaeth hyd yn oed fy anti sy'n prynu pob peth drud ddweud ei bod nhw'n neis.

Ar ol pip yn Topshop, off a ni i'r edrychiad newydd... New Look. Yno, brynais siaced newydd, am £10, lawr o £20. A dyna'r twenty pownd rhoiodd yn Nhad i fi wedi mynd straight off. Ta beth, yno penderfynnodd Deryn Du a finnau drial ffroge mlaen. Pallodd Pero - she's not a dress person. Felly ath hi off i gael look ar y jingelarings. Tries i ffrog borffor arno, a dewisodd Deryn Du un du a gwyn. Er fod yr un dewisais yn size 14 (sydd fel arfer yn rhy fach) doedd gen i'm or bust i ddal y ffrog lan, a galed oedd hi ceisio cael llun o'r ddwy ohonom mewn booth newid.

Off a ni o'r fan honno wedyn, a fi'n dechrau achwyn mod i'n starfo. Ma'n mola i'n fwy pwysig na'r wardrobe. Felly i McDs! Chicken Sandwich Meal i fi wrth gwrs - un MAWR! Nawr, fe cafom sbort yn McDonalds. Aethom lan lofft i eistedd, yn llawn atgofion o'r tro cyntaf i ni fynd i Abertawe gydam gilydd - am ryw reswm fe wnaeth Pero a finnau ffilmio Deryn Du yn dod allan o'r toiledau. Ta beth, yno, cawsom llond twll o ofan wrth wylio un o'r gweithwyr yn cadw checio toiledau'r merched! Cafodd e llond twll o ofan though wrth i rywun ddod mas! Hefyd, yn McDonalds, daeth yna lu o bobl Spaeneg i mewn - pob yn braidd henach na 12 - a dyma Pero a Deryn Du, sydd wrth gwrs wedi cymryd gwersi yn yr ysgol, yn ceisio deall beth roeddent yn dweud. Roedd e beyond fi, so fe wnes i ganolbwyntio ar yfed fy Nghoca-Cola, nes iddynt fyrstio mas i werthin.

"Hello?" oedd fy ymateb i (ma'r ddwy arall yn eithaf scary)

"Ma' un o'r rhai draw fan 'na yn eyeo ti lan!"

Wel ych. Roeddent way rhy ifanc, a doedd dim un ohonynt yn edrych ddim byd tebyg i Matthew Rhys na Eric Szmanda. Forget it.

Hefyd, yn McDonalds, cwrddon a bachgen ifanc diddorol iawn. Gossipan roedden ni'n tair - roedd y bwyd wedi hen fynd i'm stymogau - a dyma'r bachgen bach, tair mlwydd oed efallai, yn cerdded o amgylch y bwyty yn cario un o'r coniau WET FLOOR rownd y lle! Hilariws. Roedd y con plastig yn fwy na fe! A dyma ni'n tair wrth gwrs a'r ffonau symudol mas yn tynnu ei lun! Fi'n credu roedd e bach yn camera shy, a dyma fe'n dychwelyd a pacyn gwag o chips ac yn ei daflu at Pero! Roedd hynny'n ddoniol fyd, achos fe roedd yn ymddangos yn ddiniwed ac yn ciwt cyn hynny! Cafodd Pero dipyn o sioc!

Ar ol stwffio'n boliau, off i'r sinema. Ac yno, wrth gwrs, roedd rhaid cael popcorn. Hancock roeddwn yna i weld - dyw e ddim mor dodgy a mae'n swno, dim fel roedd Mamgu yn syth bin yn meddwl! Stori am superhero nad oedd quite yn deall sut i drin pobol. Roedd hi'n stori brilliant, a gallai ddim dweud mwy rhag ofn iddo sbwylio'r stori. Ond gweth gweld, dwi'n addo. Ta beth, yn eistedd yn y tywyllwch, dyma'r glowsticks yn dod yn mega bright, a bu'n rhaid i ni eu cuddio nhw - trenu fyd, roeddent yn edrych mor pretty. Fyd, tra fod Deryn Du wedi confiscato'r popcorn gan mod i'n cadw'u byta nhw, fuodd hi'n ddigon clumsy i dipo peth dros y llawr! Es i a nhw nol yn ddigon cloi! Ddwedais fy mod i yn mynd i'w cadw nhw'n saff... ac felly wnes i... eu cadw nhw'n saff yn fy mola!

Ar ol y ffilm, roeddent am ddychwelyd nol i siopa, felly dyna wnaethom ni. Dychwelon i'r Quadrant, ac i mewn i HMV a ni. Yno, bu'n ymdrech galed i geisio stopio fy hun rhag prynu albwm Ashlee Simpson (Ashlee Simpson-Wentz, sori) gyda gweddil fy arian. Fe lwyddais i fynd o na. Ac i mewn i ni i Qube wedyn, a dechreuodd Pero lafoerio dros y Babyshams (make esgidiau, dim alcahol), a bu'n rhaid i ni fynd o na'n weddol gyflym, cyn i Pero foddi'r siop yn ei phoer (ych a fi lol). Ceisiais chwilio am y dyn Big Issue eto - cyfweliad gyda Matthew Rhys! Ond nid oedd y dyn budr i'w weld yn unman.

Allan a ni o'r Quadrant, allan ar bwys lle mae WH Smiths, ac yno, roeddem yn agos iawn i Blue Banana. Doedd Pero erioed wedi bod yna... shocked oedd Deryn Du a minnau. Yn amlwg, doedd Pero erioed wedi mynd trwy phase "Goth" na "Punk" na "Emo". Druan a hi - deprived childhood. Bu Deryn Du a fi yn y phases na yn ein hieuenctid.

Aethom wedyn i lawr tuag at Poundland, gan fod Deryn Du am becyn o glowsticks fyd. Wedyn, i Peacocks a ni, a doedd dim byd o werth yno. Roedd y British Heart Foundation yno, a dyma fi'n dechrau ar y stori Simple Plan. Am dro, sbel yn ol, gyda Mamgu 10, fe lusgodd hi fi i mewn i un o siopau elusen Llanelli - The British Heart Foundation - ac yno, cefais hyd i CD Simple Plan am 99p. Ers hynny, dwi 'di colli'r CD, a dwi'n pallu prynu un arall gan ei fod fel arfer yn oleiaf £5.99 yn y siopiau CDs. A heddiw... yn y British Heart Foudation... bues yn lwcus unwaith eto!!! Sum 41 CD am 99p! O'n i'n well chuffed.

Yn y siop elusen, cefais syniad wych. Fel fflach mellten, daeth i mi o nunlle. Charity Shop Challenge! Grwp ohonom yn erbyn ein gilydd yn ceisio prynu'r outfit orau drwy ddefnyddio siopiau elusen yn unig! Good idea, no? Fi'n gwbod fod e bach yn smelly, ond mi rydych yn gallu cael ambell i good find yno. Go me!

Ac yna, amser dychwelyd adref. Roedd popeth erbyn hyn yn dechrau cau. Cyn mynd, er mwyn cymryd y mick o'r ffaith fod Pero a minnau'n terrified o ran fwyaf o adar, fe cawsom ein llun wedi tynnu yn edrych yn horrified o'r wylan hyn oedd yn y ffenest yn River Island! Mae hi bellach yn official - ni'n mad.

Yn ol i'r orsaf drenau a ni! A tu fas yr orsaf drenau, pwy oedd yno... rhywun yn gwethu'r Big Issue! Menyw oedd hon, a rhaid dweud, glan oedd ei dwylo hi, a mi roedd hi'n reit serchog. Yn anffodus iddi though, roedd gen i ddarn pumdeg ceiniog, a ffrindiau digon amyneddgar i aros amdanai! A er yr holl gyffro o actually ffeindio rhywun oedd yn gwerthu'r Big Issue, a helpu'r llai ffodus, roedd gen i'r blydi issue'n wrong. Dim cyfweliad gyda Matthew Rhys. Daminit all.

Ta beth, ni oedd y cyntaf ar y tren ar y ffordd nol - felly dim sefyll i'r dair hyn. Dewison y seddi gorau, a ploncio'n pen olau i lawr yno. Roedd hi'n neis gael gorffwyso ein traed blinedig am bach! Roeddent yn dal i siarad non-stop, ac fe roedden nhw'n chwerthin ar ben fy obsessiwn ac yn meimio i Viva La Radio. Yna, dyma fi, Miss Good Ideas, yn cael syniad hollol bril arall. Mae Pero wedi bod ymlaen am oesau ei bod hi am wneud enw i'w hun ar YouTube, ac fy syniad i oedd i greu rhaglennu teledu ein hunain! Creu 24 awr o deledu ffuglennol! Roeddent yn credu fyd mod yn idea i yn blydi good.

Felly dyna beth i ni lot mynd i wneud drwy'r haf. Rhedeg rownd a fideo camera yn ffilmio rhaglennu teledu. Mae'r rhanfwyaf o teenagers yn mynd mas rownd dre bob nos Sadwrn, mynd i house parties, gwneud pethau fel 'na... ond ni - no way. Mae rhaid i ni fod yn blydi od.

Roedd y diwrnod mor ffab, doeddwn ddim am fynd adref, ond stopio yng ngorsaf Caerfyrddin wnaeth y tren. Off a ni. Roedd yn fam i yn sgwrsio i mam Pero, a unwaith iddyn nhw stopio clebran, adref a ni. Roeddwn yn edrych mlaen i jyst ymlacio o flaen Whose Line Is It Anyway? ond na... 8fed o Orffennaf, 2008 oedd y dyddiad... h.y, blwyddyn yn union i'r diwrnod cafodd fy nghefnder bychan ei eni. Roedd rhaid mynd i visito felly.

A dyna orffennodd fy nydd - ym mharti penblwydd fy nghefnder. Tra'n eistedd yno yn dipio cucumber mewn i Onion and Garlic dip (stinco fydd yn anadl i fory), roeddwn yn eithaf distyrbed i feddwl fod ei fam e'n twrio trwy ei gachu ef a chrib man. Hmm.

Diwrnod arall adref.

Ambell beth digri i'w ddweud am heddiw, er taw adref trwy'r dydd oedden i. Felly helo, dyma fi.

Cefais alwad ffon bore 'ma - wel, yng nghanol Loose Women actually, so pnawn, ond ro'n ni dal yn fy myjamas ar y pryd - wrth Anti-Bionic. A hithau newydd ddarganfod fy mlog, fe roedd hi'n teimlo y dylai fy rhybuddio am beryglon y rhyngrwyd. Chwarae teg iddi wir. Roedd hi hefyd yn poeni fyddai'r Goeden yn ei ddarllen, ac yn poeni am ei ymateb - a fyddai honno'n gwnedu bywyd yn galed i fi? Na, licen i ei gweld hi'n trial. Tryst me Anti-B, y peth gweatha alle honna neud i fi yw eistedd arno fi.

Hefyd, mi rwyf wedi bod yn ymarfer signiture fy Nhad. Dwi'n golygu "menthyg" ei cheque book! Joke! Na, ma' gwneud pethau fel 'na yn naughty. Ond ma rhaid dweud, mae fy fersiwn i o'i signiture yn well na'i un ef! Odd e'n wel impressed. Wedodd e wrthai gallaf drial emptio ei account, ond anodd fyddai gwneud, gan ei fod yn wag yn barod.

Un stori ddigri arall i orffen felly - bu fy nghefnder bychan yng ngofal fy modryb dros y penwythnos, tra bod Mr a Ms Merkwürdiges Pferd yn mynd off i Cilycwm (CILYCWM.COM! Yndyfe'n Nhad!?). I ddechrau, cafodd Mam text bore ddoe i gael gwbod fod Dafydd Iwan mas o diwn y noson honno. Doedd Mam ddim yn bles. Mae Mam yn caru Dafydd Iwan mwy na mae hi'n caru Rhys Ifans, felly roedd hi'n wel offended. Ac yn ol i fy nghefnder, a oedd yng ngofal fy modryb. Cafom wybod gan ffynhonnell dibynadwy iawn (Mamgu Nantglas) fod Ms Merkwürdiges Pferd wedi gofyn i'n fodryb (yr un magodd fy demented cousins) beth oedd hi wedi bod yn bwydo ei thywysog bach hi, gan fod ei gachu yn wahanol lliw i'r arfer. Ath Nhad reit off ei gyri ar ol adrodd y stori i ni. Rhaid i mi gytuno, fod hynny braidd yn disturbing.

Dyna ni felly. Dydd Llun lliwgar arall.

Fi off ar Pero a Bwdj Adventure arall fory! Woop woop!

Portread o Marian Birmingham

Ym mlwyddyn 7 ac ym mlwyddyn 9 yn yr ysgol, fe wnes ysgrifennu portread yn fy ngwersi Cymraeg o un perthynas lliwgar iawn. Marian Birmingham. Hi yw cefnither fy mamgu, a mamgu i'r cefnder briododd dydd Sadwrn. Yn anffodus, nid oedd Marian yn gallu bod yn y briodas, gan ei bod yn dioddef o Alzheimer’s. Penderfynais ail-ysgrifennu portread ohoni, iddi hi.

-------

Ganwyd Marian yn Llwynhendy, ger Llanelli, nol ar ddechrau'r ganrif ddwethaf. Agos yw hi erbyn heddiw i'w 80 mlynedd, os nad ydyw hi wedi ei gyrraedd. Bu Marian fyw yng Nghymru drwy'r ail ryfel byd, ac fe roedd yn aml yn arfer son am evacuee or enw Doreen oedd wedi dod i fyw gyda'i theulu i osgoi'r Blitz o un o ddinasoedd mawr Llundain.

Un siaradus oedd Marian erioed. Ers cyn co, fyddai Marian yn dod i aros gyda'n Famgu am wyliau, ac fyddai Mamgu'n aml yn mynd i Birmingham. Roedd y ddwy gefnither yn ffrindiau gorau, er fod dipyn o wahaniaeth oedran rhyngddynt, yn ogystal a cannoedd o filltiroedd. Roeddwn yn dwlu gweld Marian Birmingham, fel fyddent fel teulu yn ei galw hi, pan fydde hi'n dod i aros. Menyw siaradus a hapus oedd Marian, cyn i Alzheimer's ddwyn y gorau ohoni. Pan yn ifanc, athrawes oedd hi, a prifathro oedd ei gwr, Islwyn, ac fe roedd dysgu yn dod yn naturiol iddi. Rwy'n cofio'n glir hi yn ceisio fy nysgu i dynnu lluniau yn iawn, ac yn dangos i mi sut i arlunio dwylo a breichiau'n iawn (er, dwi dal yn pathetig am wneud hynny). Roeddwn yn mwynhau gwrando ar ei storiau am fywyd yn y ddinas, am ei phlentyndod hi'n Llwynhendy, ac am y cymeriadau lliwgar roedd wedi cwrdd ar hyd ei bywyd.

Bob tro fyddai'n dod i Gymru i aros, fyddai'n gofyn i mi am yr ysgol. Yr athrawes ynddi yn ymddangos ei hun unwaith eto. Beth yw fy hoff bwnc? (dim un ohonyn nhw oedd fy ateb!) Pwy oedd fy hoff athro neu atthrawes? Yr un cwestiynnau bob tro.

Fyddai'n fodlon siarad i unrhyw un - gallai siarad a chadair a cael hwnnw i ateb nol - ac o achos hynny, fe roedd yn adnabod pawb. Os ydych yn dod o Lwynhendy, neu o'r ardal yna, fyddai yn eich adnabod chi. You couldn't escape from Marian Birmingham! Fyddech yn gweld yr hen fenyw, a fyddai fel arfer yn gwisgo coch i gyd (coch oedd ei hoff lliw), yn dod o bell.

Roedd hi'm aml yn ailadrodd storiau, ac erbyn i mi fynd yn henach, roeddwn wedi clywed bron bob stori oleiaf ddwywaith. Ond anghofus oedd hi. Erbyn hyn, nid yw'n cofio llawer o ddim - ei meddwl wedi cyrydu i ddryswch llwyr o ffeithiau ffoglyd. Mae pethau wedi newid tipyn.

Trwch o wallt llwyd sydd gan Marian. Roedd hi'n ei gadw'n fyr, ac roedd pob blewyn yn ei le. Fyddai'n gwisgo cyrlars yn ei gwallt, er mwyn iddo gwrlio ar y gwaelod. Yn ei gwallt, roedd hi bob tro'n gwisgo glip gwallt a edrychau fel danned miniog crocadeil oedd yn cadw'r gwallt yn ei le. Mae Marian hefyd yn gwisgo sbectol am ei thrwyn bach pwt, a oedd yn gwneud i'w llygaid glas edrych fel dwy soser enfawr. Mae'r sbectol anferth sy'n gorffwys ar ei thrwyn yn gwneud iddi edrych fel tylluan ddoeth. Roedd Marian bob tro'n gwenu. Yn ogystal a'i cheg, a'r wen o glust i glust, fe roedd ei llygaid hi'n gwenu. Roedd ei llygaid yn disgleirio, ac roeddech yn gwybod ei bod hi'n berson hapus a charedig.

Fel gorffenais fy ail bortraed ohoni, mae Marian yn gymeriad annwyl, ac yn gwneud cymydog penicamp i unrhyw un. Petawn wedi cael y cyfle i fyw drws nesaf i Marian pam roedd yn byw yn 26 Douglas Avenue, fy fydden yn falch iawn. Croesawgar oedd hi, ac fe roedd hi bob tro yn barod i help unrhyw un. Dwi'n gwybod nad yw'r rhai sy'n dioddef o Alzheimer's yn gwella. Cyflwr creulon yw, sy'n dwyn meddwl y claf. Dryswch yw pethau iddi nawr, ond mae gen i llawer o atgofion da ohoni.

Does 'na un man yn debyg i adra...

Nol o Oxford. Diolch byth am yr Ipod, dyna'i gyd ddweda i. Ar y dydd Gwener, mi roedd y pedwar ohonom - Mam, Nhad, Mamgu 10 a finnau - yn squashed mewn Ford Focus gyda digon o fwyd i borthi'r pum mil. Picnic i bum mil. A dwi ddim yn gorddweud. Pam ddwedodd Mamgu wrth ddringo i mewn i'r car fod ganddi digon o sandwiches i ni gyd, doedd Nhad ddim i'w weld yn dathlu. Roedden ni, cyn dechrau, wedi bwriadu cael byrger a bacon roll yn y fan byrgers yn Llangadog - Burger Van gorau Cymru, os nad y byd, wir, a dyma Mamgu yn ymddangos gyda cool bag llawn sandwiches caws a tomato, ac ambell un salmon i fi (fi'n casau tomato, er mod i'n dwli ar ketchup). Stopion ni i gael byrger ta beth. Do'n i'm yn bwriadu peidio cael un o gwbwl! Ar ol cael ambell beint wedyn yn hwyr nos Sadwrn, fe ddwedodd Nhad wrtho Mamgu yn weddol blaen ei fod yn mynd a brechdanau i'w waith, ac nid oedd am eu bwyta pan roedd yn mynd mas hefyd!

Gan ein bod yn siarad am fwyd, fe wnaf hefyd son am obsesiwn fy mamgu a serfio darn o kitchen roll gyda pob snac. Daeth hi a rolyn o kitchen roll gyda hi, ac ar y ffordd fyny, cyn i ni gael ei byrgers, dyma hi'n dechrau torri darnau ohono allan "er mwyn bod yn barod". Dwi ddim yn deall y peth. Pam gwario arian ychwanegol ar kitchen roll pan gallwch sychu dwylo seimllyd ar eich jeans? Dyna ydw i'n gwneud.

Nawr, yn eithaf cynnar yn y daith, a ninnau wedi pigo Mam i fyny o'r gwaith yn Llandeilo, dechreuodd y Pedwerydd Rhyfel Byd. (Matthew Rhys VS Rhys Ifans oedd y trydydd, cofio?). Mam VS Mamgu. Pwy oedd a'r map gorau? Pwy oedd y Navigator gorau? Wrth gwrs, roedd Mam wedi printio ei map hi o'r rhyngrwyd - routeplanner.com neu rhywbeth fel 'na, tra bod Mamgu yn defnyddio map of Great Britain 2005. Fe wnaethom ddarganfod fod yr heolydd wedi newid lot ers tair blynedd. Treuliodd Mamgu rhanfwyaf o'r siwrne yn dilyn y ffordd gyda'i bys, ac roeddwn yn gallu gweld wrth ei gwyneb (gwefysau'n tenhau ayyb) ei bod hi'n meddwl "Pam fod rhaid i'm mab-yng-nghyfraith ddreifo fel ffwl?" (mae hi'n dreifo mor slow odd rhaid bod gyrru'n Nhad yn sioc i'r system).

Dwi hefyd wedi dysgu ar y daith hon i Oxford, fod angen hearing aid ar Mamgu. Wel, dwi wedi meddwl am hyn ers sbel, ond nawr rwyf yn bendant fod angen i mi ffeindio ffordd neis o ddweud hyn iddi. Petawn yn dweud, "Mi rwyf yn hoffi coffi", "E!?!?!?" fyddai ateb Mamgu... ond ar y llaw arall, petawn yn pallu ailadrodd fy ngeiriau, ac yn dweud, "paid a becso", fyddai honno'n mynd "Rwyt yn hoffi coffi?"!!! Dwi ddim yn deall y peth. Daeth tuedd arnaf i weiddi bob tro roeddwn yn siarad erbyn diwedd y trip.

Y nos Wener cyntaf, roeddwn yn aros mewn Travelodge. Gan fod y rhieni'n cwyno fod y trip yn ddrud cyn dechrau, y noson honno bu'n rhaid i mi rannu gyda'r Navigator gorau (sef Mam - roedd sawl rowndabout yn eisiau ar map Mamgu, ac felly aeth hi'n confused) a'r un sy'n chwyrnu fel mochyn trwy'r nos (sef Nhad). Doedd hi'm yn help fod y sofa bed roeddwn yn gorfod cysgu arno mor galed a blydi concrit bloc. Druan a fi. Gyntachlyd o'n i'n bore, galla i ddweud wrtho chi.

Dydd Sadwrn. Diwrnod y briodas. 1pm oedd y briodas, felly roedd digon o amser i'r tri ohonom (roedd gan Mamgu ystafell ei hun, a dewisodd fwyta'r sandwiches doedd neb wedi bennu ddoe i frecwast) gael bwyd yn Little Chef i frecwast. Full English i Nhad, Scrabled eggs ar dost i fi. Yna nol i newid. Roeddwn wedi cael ffrog ddu, neis iawn, o Coast yn Debenhams sbel nol, a shrug binc o Wallis. Roedd y ddau ddillendyn hyn wedi cael eu prynu i fynd gyda'n esgidiau pinc o Topshop i. Fy high heels iawn cyntaf. Roeddwn mor chuffed, llwyddais i bara trwy'r dydd ynddynt - ond rwy'n dioddef heddiw. Ta beth, aeth Mamgu'n reit excited i weld fi mewn ffrog. Dwi usually mewn jeans a t-shirt. "Ti'n edrych fel young ledi fach" dwedodd wrthaf tua gant o weithiau. Dwi'n casau pobol yn gwneud ffys. I was wearing a dress, GET OVER IT. Hoffwn hefyd ychwanegu - ydw, mi rwyf yn gwisgo "war paint", fel pob menyw ac ambell ddyn arall yn y byd! Pam fod hynny'n rhywbeth sy'n werth gofyn am bob pum munud?! Roedd Mamgu hefyd yn rhoi running commentry i ni o'r tywydd, er ein bod yn gallu gweld y tywydd yn iawn allan drwy'r ffenest. Off a ni i'r briodas felly. Doedd PC Larwm na Anti-Bionic wedi ymddangos eto, ac ond jyst gwneud hi wnaethon nhw fyd.

A jyst i ychwanegu un rant fach olaf - QVC! OS GLYWA I UNRHYWBETH AM QVC ETO WYTHNOS HYN... fe stabai rhywun. A dwi ddim yn jocan! Roedd y "war paint" yn dod o QVC, am change doedd y bag ddim yn dod o QVC ayyb. Mamgu 10, Anti-Bionic a Mam, mae'n nhw'n addict i un o'r cyffuriau mwyaf peryglus erioed. Y sianel siopa - QVC. Maent yn gaeth, y dair. Dwi'n syrprised nid yw llygaid y dair wedi troi'n sgwar, a'i cyfrifon banc yn wag diolch i'r holl wario. Dyw Nhad a fi'n gweld dim yn ddiddorol am y tat sy'n cael eu dangos ar y rhaglen. Roedd Nhad a finnau'n ochneidio'n uchel bob tro roeddent yn dechrau son am QVC yn y car. QVC - Quietly Viewing Crap - dyna beth maent yn gwneud wrth wylio. Stica i i brynu stwff o siop, diolch yn fawr.

Y briodas.

Priodas fy nghefnder o Birmingham oedd hi, ac mae'r teulu o Birmingham yn Efengylwyr. Yn Gristnogol iawn. Doeddwn erioed wedi bod mewn seremoni briodas lle roedd pobol yn gweiddi "Amen!" ar ol popeth roeddent yn cytuno gyda, na lle roedd pobol yn galw ei gilydd yn Brother os yn ddyn, Sister os yn fenyw. Dwi'm di bod i lawer o bartion priodas though, ac roedd yr un hyn wedi gorffen erbyn naw. Hefyd, cafodd Nhad a PC Larwm yffach o sioc i ddarganfod taw Shloer oedd ar bob bwrdd bwyd yn hytrach na gwin. Roedd hi'n briodas non-alcaholig. Ac fe roedden nhw'n hollol gutted!

Doeddwn i ddim yn eistedd ar yr un bwrdd - roeddwn i ar bwrdd 1 gyda'r "pobol ifanc". A diolch byth am hynny. Na gyd wnaeth y ddau ddyn oedd conan bod dim alcahol ar gael. Hefyd, gan fy mod yn rhywun sy'n uffernol o ffysi 'da'n fwyd, doedd neb i fynd "s'dim eisie ti fyta fe os ti'm moyn?" "tria fe" "wyt ti'n lico fe?" trwy'r pryd bwyd. Roeddwn wedi mwynhau fy mwyd mewn tawelwch.

Roedd hi'n briodas lyfli, er y diffyg alcahol. Roedd speech y best man yn hilarious - fair play i nghefnder i (un arall, sef brawd henach yr un oedd yn priodi. Mae nhw'n bedwar o frodyr i gyd). Fel pob priodas (well, heblaw am ambell un rydych yn clywed am yn y Real Life magazines - "MY BRIDE LEFT ME AT THE ALTAR" ayyb), roedd pawb yn hapus ac yn mwynhau. Yn wahanol i ran fwyaf o briodasau doedd dim dawnswyr meddw na dim fel 'na. Roedd popeth wedi gorffen erbyn 9, ac am yr awr dwethaf, dim ond tua pymtheg o ni oedd yna.

Tua wyth, diflannodd PC Larwm i'r toiledau, a Nhad yn dilyn yn weddol gloi ar ei ol e. Basiodd hanner awr cyn i ni sylwu nad oedd y ddau nol. Wel am naw, dyma'r parti'n gorffen wrth gwrs, a'r hanner dwsin ohonom oedd yn weddill yn mynd allan i'r dderbynfa i ddweud ffarwel. Dyma ni gyd yn gweld y ddau ddyn yn eistedd wrth y bar a bobi beint! Felly, wedi i bawb fynd... yn syth i'r bar aeth Mam, Anti-B, Mamgu 10 a finnau. Wedi'r trip hir i fyny dydd Gwener, a hynny heb Sat Nav (fyddai llais robotig yn well na'r ddwy co yn cwympo mas er fod PC Larwm a Anti-B wedi cael trafferth gyda'i un nhw) fe droiais i i'r alcahol erbyn hanner awr wedi. Malibu a coke - dwi'n dwli ar goconuts, so roeddwn i wrth fy modd.

Roedd hi'n ddeuddeg arnom yn dychwelyd i'r ystafell wely. Nawr, er mod i dan lot o stress, un drinc ges i. Odd y rest o nhw'n hammered. Mynnodd Mam fy hebrwn i fy ystafell (roedd gen i stafell yn hunan yn y gwesty hyn - diolch i Dduw, dim chwyrnu!), a roedd hi mor feddw, bu rhaid i mi ysgrifennu rhif ei hystafell hi (366) ar ei llaw. Dwi ddim yn dweud celwydd. Menyw sydd ar drothwy ei phedwar deg, a'i merch 16 oed yn gorfod ysgrifennu rhif ei hystafell hi ar ei llaw am ei bod hi'n pissed. Yn gynharach heno, tra'n gwylio Tipyn o Stad, gofynnodd yn fam, "shwd ot ti'n teimlo ar ol cael drinc neithiwr? a oedd y malibu yn neud i ti deimlo'n ben ysgafn?" - roedd hi yn amlwg yn poeni mod i'n mynd i fynd off the rails ar ol un diod. Bu'n rhaid i mi ei hatgoffa o pa mor feddw oedd hi, ar ol sawl glasied o win gwyn, ond ateb honno oedd "Fi'm yn dda 'da nymbers!". As if.

Bore ma, dechreuom adref, ar ol brecwast yn y gwesty. Comment Anti-Bionic oedd "ma fe bach yn bland". Wedai un peth, doedd y scrambled eggs na ddim cwarter mor ffein a rhai Mamgu Nantglas. Ond gallwch chi byth maeddu scrambled eggs Mamgu Nantglas. Os wnewch chi, chi'n haeddu rhuban glas (stori hir arall, newn ni ddim mynd 'na).

Ac yn ol i'r car a ni. A fe deithiom nol trwy'r Cotswolds. Ym mis Mai aeth Mam a fi a Nhad i'r Cotswolds, gan fod Mam eisiau mynd i rhyw antique fair yn Glouster (dwi ffealu sillafu sori) i chwilio am rhagor o lustre jugs. Ma' Mam yn casglu jwgiau lustre. Dwi dal ddim yn deall pam. Jwgiau bach browni/copri sgleiniog - uffernol o salw yn fy marn i. Ond ma Mam a Mamgu Nantglas yn crazy amdanyn nhw. OK, ma'n nhw'n antique a codi mewn gwerth ma' nhw... ond still... Gobeithio taw fi sy'n etifeddu nhw, gan fy mod i wedi cael yn llusgo rownd sawl blydi antique/bric y brac/jync shop i chwilio amdanyn nhw. Ma'n rhaid i rhywbeth dalu am y care homes i'r ddau ohonyn nhw. Fel unig blentyn, mae'r pwysau i gyd ar fy ysgwyddau i! Ta beth, heddiw eto, dyma fi'n treulio diwrnod yn mynd rownd siopau antiques. O leia wnaethon nhw actually llwyddo i ffeindio 4 lustre jug heddiw. Ar y weekend 'na nol yn ystod hanner tymor mis Mai, wnaethon nhw'm ffeindio dim un. Ond wnaethon nhw, i'm gadw yn dawel, dreifio trwy "Jeremy Clarkson Land" - hy, Chipping Norton. (Ac, i ychwanegu, ar Top Gear heno, ceisiodd y tri brofi fod Alfa Romaeo's yn ffab - a ffaelu really. Hilarious. Ac mae James May wedi torri ei wallt!)

Mewn un siop antiques, roedd yna cabinet o hen ddrylliau - immensly ffasinating. Fe wnaeth y stress o'r holl ffysian a'r thought o orfod bwyta sandwiches ddoe yn ormod iddo... cafodd suicidal moment fach... gan ddweud "Fi'n credu bod eisiau un o rheina arnon ni."

Tawel oedd hi wedi hynny - O! heblaw am y bwnis yna ar y rowndabowt, a oedd yn weird... meddwl ei fod yn werth son amdano - bwni's mewn rowndabowt, mi roedd yn ciwt. Ta beth, ar y siwrne hir adref, roedd pawb wedi blino gormod i siarad. Roeddwn i'n plugged mewn i'r Ipod. Eto, diolch byth i rhywun yn Apple i feddwl am y syniad o gynllunio'r Ipod. Roeddwn yn fy myd bach fy hun, Planet Teapot. Doedd dim rhaid i mi wrando i'r ddwy navigator, ac roeddwn yn cael llonydd i feddwl. Hefyd, rydych yn gallu storio lluniau ar fy annwyl Ipod i... roedd rhaid i mi edrych ar Matthew Rhys. Roeddwn wedi mynd dros 24 heb Googlo ei enw na gwylio Brothers & Sisters. Fe wnaeth yr alcahol leddfu'r boen.

Ac felly adref. Fe fydd y ffrog ffansi yn cael eu gosod yn ol yn wardrob fy rhieni, a'r sgidiau yn ol yn y bocs (mae fy nhraed yn agony) am wythnos o leiaf, cyn i mi fentro ei gwisgo eto. Dwi'n dal i ddiawlio nad oedd unrhyw lanc ifanc, golygus yn y briodas, ac adref, mae gennyf wely fy hun yn f'ystafell fy hun. Fel ddwedodd/canodd Gwyneth Glyn, *acen gog ymlaen* "Does 'na un man yn debyg i adra...". Ac mae hynny'n hollol wir.

A cyn gorffen, ymddiheiriad. Sarjent yw rhingyll. Petai JB Preistley wedi penderfynu ysgrifennu'r ddrama, A Sargent Calls... (sori arall mod i ffealu llisafu...sillafu!), byddai fy joke bach i wedi gweithio. Damnit all.

Off i Oxford!

Fel gwelwch, mae Anti-Bionic a PC Larwm wedi dechre darllen fy mlog. Uh-oh.

Ac i ateb ei chwestiwn, ydw mi rwyf yn barod am y briodas... sort of. Ma'n "barod" i yn wahanol iawn, iawn i "barod" Mam.

Dwi wedi gadael fy mhacio nes bore ma, gan fy mod adref a dim i wneud ond gwylio Frasier a Jeremy Kyle (a trystiwch fi, yr un problemau tro ar ol tro - Is My Violent Ex The Father Of My Baby blah blah blah etc etc- ma' Mr Kyle yn dechre troi arnaf). Neithiwr a'r noson cyn 'ny, bu dipyn o banic, a honno'n poeni fod ei ffrog hi'm yn neis (er ei bod hi'n edrych yn well lovely ynddo fe) ayyb ayyb a mi roedd hi mlan a mlan am y ffaith nad oeddwn hyd yn oed wedi meddwl am ddechrau pacio. Chiiilll Mam. Fyddai'n barod.

A fi'n credu nes i ypsetio hi neithwr fyd, wrth weud wrthi fod hi fel Mamgu 10 - yn gofyn llawer gormod o gwestiynne am bopeth. A'th hi bach yn hyffi pan ddwedais wedyn mod i eisie bwyd. A wedyn dechreuodd hi ofyn cwestiynne i fi am y bwyd! *joke fach! joke fach!*

A hefyd, i Anti-Bionic/PC Larwm (Anti-B odd e probably, heblaw fod PC Larwm wedi bod ar gwrs Welsh In A WonderSecond a finnau ddim wedi cael gwybod) - rhyngill? Dwi'n cymryd taw Inspector yn Gymraeg yw rhyngill? Mae'r Rhyngill Yn Galw... dim cweit yr un ring a An Inspector Calls...

A ydw, mi rwyf yn hollol obsessed gyda Matthew Rhys. Dylen i fynd i Matthew Rhys Annonymous really. OOO! Ddoe, neu efallai echddoe, fi'm yn siwr fi'n Googlo ei enw'n ddyddiol, pan yn chwilio Matthew Rhys yn y blog section o Google News, daeth fy mlog i lan! O'r cyffro! Ni allaf ddisgrifio'n iawn y ffordd nes jwmpo i'r awyr, rhedeg fel mellten (odd rhaid i fi fod yn mega excited i fod yn rhedeg) i'r gegin, a neidio i mewn i'r drar pethau melys yn y gegin a deifio i mewn i'r bag Aero i ddathlu... a na, dwi'n cymryd dim sylw o'r To Do List ysgrifennais.

Ta beth, ni fyddaf yn nol nes y Sul, dwi ddim yn credu. Felly mwynhewch eich penwythnos.

kissxkissxkissx

By the way, llun Cherry, cath Anti-Bionic a PC Larwm sydd uchod. Meddwl fod hi'n bertach na'i pherchnogion hi! *JOKE! JOKE!*

Miss Tebot's To Do List

I wneud...

1. Glanhau fy ystafell wely. Bore ma, tra'n mynd gyda fy nhad yn y lorri i Bow Street, dwedodd na fydde fe'n cynnig unrhyw arian i fi gael mynd off i'r diwrnod Siopa A Sinema in Swansea (cyflethreniad cwl, da iawn fi!) ma Pero a finnau am drefnu dydd Mawrth nesaf. A ma angen good clean up mewn yn fy mhit (fel mae'n cael eu alw). Ond mae e mor boring...
2. Dysgu cerdded mewn high heels. Mae high heels yn gwneud i un sefyll yn fwy cefnsyth, ac mae'n well i'r posture. Hefyd, mae'n ffaith fod yn well gan fechgyn merched mewn high heels, fuon nhw'n siarad am y peth ar Loose Women heddiw.
3. Stopio cofio pob gair sy'n cael ei ddweud ar Loose Women. COFIA RHYWBETH FWY DEFNYDDIOL FERCH!
4. Stopio Googlo Matthew Rhys bob blydi dydd. Fi erbyn hyn, yn gwybod pa fath o gartref sydd gyda fe (ma 'da fe farmhouse sink, a fi'n trial ffeindio mas beth yw farmhouse sink - help?), popeth am Brothers & Sisters, yr holl Sienna Miller affair, y ffaith fod Matthew Rhys yn hoffi merched hyderus a rhai mae'n ei alw'n "ball breakers" (sy'n swno bach yn weird)... a hefyd, dwi wedi darganfod fod Math yn credu ei fod yn well cusanwr na Keira a Sienna... a mae'n rhaid dweud, fe fydden i'n dewis cusanu bob tro. Dwi'n obsessed. A dwi'n golygu mynd i weld y ffilm eto. Mae'n rhaid i mi stopio. Fe wna i Googlo Eric Szmanda. Dwi'm do googlo fe ers sbel, UNRHYWBETH.
5. Sylweddoli nad yw Colin Mochrie na Ryan Stiles mor cool a hynna. Fi'n gwylio hen re-runs o Whose Line Is It Anyway? yn ddyddiol, ac felly'n gwlychu'n nhrwser yn chwerthin yn ddyddiol. Ond mae'n rhaid i mi wir sylweddoli, nad yw'r dau ddyn canol oed, yn cool. Na. A dyw eisiau esgidiau fel rhai Ryan Stiles, ddim yn beth da.
6. Gwylio CSI. Dwi ddim wedi ers sbel fach nawr. Ers wythnos? So sbel. Felly why not.
7. Prynu dilledyn newydd dwi actually yn mynd i wisgo. Dwi'n mynd i wneud list, yn hytrach na jyst mynd a prynu, achos yr un peth sy'n digwydd bob tro. Fi'n prynu rhywbeth drud, jyst iddo fod yn y wardrobe yn segur. Felly list amdani.
8. Stopio ysgrifennu lists. Fi'n hoffi gwneud lists. Mae'n weird. Stopi!
9. PEIDIO CNOI GWINEDD! C'MON! Manicure nos fory, felly mae'n rhaid i mi atal rhag cnoi. Aero'n ffeinach... c'mon miss...
10. Stopio bwyta'r Aero's i gyd. Dwi wedi bwyta chwech Mini-Aero heddiw (yn ogystal a dau dafell o dost, salmon sandwich a dwy ginger nut - y bisgien! dim byd drwg!). Dwi'n beio Mam am roi dau ym mocs bwyd fy nhad, lle cefais afael arnynt, a llowcio'r ddau. A mae hi'n rybbish am guddio pethau neis. Caru ti Mam, ond dyw'n Aero obsession ddim yn gwneud dim diaioni i'r ffigwr. Reit, dim mwy o Aeros heddiw... fi'n credu fod 'na focs o chocolate fingers yna yn lle ny!
11. Paentio gwinedd y traed. Dwi wedi meddwl gwneud ers ages. Ffeindio'r nail varnish cywir yw'r dasg nesaf.
12. Ffeindio rhywbeth gwell i wneud na gwneud list pointless o'r pethau dylen i wneud, ond dwi ddim yn mynd i, gan mod i'n rhy brysur yn ysgrifennu'r list.

Nawr, well i fi fynd. Pethau i'w gwneud.

Brodyr a Chwiorydd

Mae'n hen bryd am ymddiheiriad, a hithau'n gyntaf o Orffennaf a chwbwl.

Fi'm wedi bod yn ysgrifennu ers dydd Sadwrn, ac mae hi bellach yn ddydd Mawrth. Felly, sori.

Na, dwi ddim wedi ffeindio bywyd i'n hunan, i ddweud y gwir, dwi'm wedi clywed wrth neb drwy'r wythnos. Ond ma' pawb yn gallu guesso beth dwi wedi bod yn gwneud yn hytrach na ysgrifennu i fy mlog.

Dwi'n hoffi Brothers & Sisters. Dwi'n meddwl fod e'n rhaglen wych. A fi'n credu fydden i dal i feddwl fod e'n eitha da hyd yn oed heb Matthew Rhys.

Drama yw'r rhaglen, drama sy'n dilyn bywydau cymleth iawn teulu'r Walker - Nora'r fam, ei brawd hi Saul, y pump o blant Sarah, Kitty, Tommy, Kevin a Justin ar ol marwolaeth pennaeth y teulu, William Walker. Meddyliwch am Corrie ond lot mwy dramatig. Yn debyg i CSI, ma llawer o witty one liners. Falle fod hwnna'n rhwybeth Americanaidd, fi'm yn gwbod, ond mae e'n rhywbeth sy'n gwneud i fi werthin ta beth - sydd wastad yn beth da. Hefyd, mae 'na elfen o wleidyddiaeth gan fod Kitty Walker yn gweithio i Senetor rhywbeth rhywbeth. Fi'm yn cofio'i enw fe nawr, ond Rob Lowe (boi sydd hefyd ar yr adverts Orange sy'n cael eu dangos yn y sinema nawr) sy'n actio'r rhan. A ma da fe dau bar o lygaid reaaally bright blue... Dyw'r un sy'n chwarae Justin (Dave Annable - os ydw i wedi sillafu hwnna'n iawn) ddim yn ffol chwaith.

Fel unig blentyn, falle mod i'm yn gallu gweud os yw perthynas y teulu agos gyda'i gilydd yn realistig neu beidio. Ond o beth ydw i'n gallu gweld, mae yna fond arbennig iawn rhwng y brodyr a chwiorydd, ac maent yn delio gyda'r llu o wahanol problemau maent gorfod gwynebu. Ambell waith, mae hi bach yn galed canolbwyntio ar bob cymeriad, gan fod gymaint ohonynt (y Walkers, gwr Sarah, llys-fab Sarah, gwraig Tommy, cariadon Justin - a ma lot o rheina - a cariadon Kevin ayyb) felly, i wneud pethau'n lot rhwyddach.

OK, dwi yn biased, ond Kevin yw fy hoff gymeriad. Yn chwarae lawyer hoyw, mae e wastad yn gallu pwyso a mesur pan yn cwympo mas, ac yn defensive iawn. Mae ei acen American yn ffantastig (na na na dwi ddim yn bod yn biased! honest!) - llawer gwell na acen Cymraeg Knightley yn TEOL. Ond, mae'r ffaith ei fod e'n hoyw yn galed gwylio. Yn y bennod dwi newydd bod yn gwylio, mae e'n mynd allan gyda Chad King, sydd "in the closet" (yn y cwpwrdd - haha, dangos nad yw cyfieithiadau o ddywediadau Saesneg byth yn swno'n iawn), ac mae hynny'n horrible, achos mae Kevin yn haeddu gwell... ond mae hi'n galed gwylio'r love of my life yn cusanu dynion. Ond eto'n deimlad eithaf rhyfedd...

Nawr, mae yna bennod o'r gyfres yn aros amdana i, a slow yw pawb sydd ar MSN.

Hwyl! (Matthew Rhys nawr- dwi'n mynd i gael hwyl! ha!)